Het einde van de wereld

Finstere

12
08
2009

Na twee dagen Santiago, ben ik met Rachel en Pascal door gelopen naar Finistere.. Wat ooit als het eind van de wereld werd beschouwd. De route er naar toe, is zo vreselijk mooi.. De drukte is compleet weg, de herbergen zijn schaars, knus en klein.. We sliepen naast een waterval, in een leeg schoolbouw, en hadden met z'n 3' en een prive kamer in een herberg. In vier dagen liepen we naar Finistere, waar we de 4e dag heel laat aankwamen. We namen lange pauzes, zwommen, picknickten en begrepen dat het bijna voor bij was.

Daar checkten we in een hostel met het mooiste uitzicht. We verbranden onze kleren, en bleven twee dagen daar. daarna zijn we met de bus naar Santiago teruggereden. Pascal en Rachel reisden door naar Porto. Ik zelf ben nog een dagje in Santiago gebleven, en daarna terug gereisd naar Nederland. 

Spanje U was fantastisch!

Inmiddels is het werkende leven ook weer begonnen. Nog steeds kijk ik elke dag naar de foto's en ben sommige momenten nog steeds aan de wandel.

Wandeldag 35

En dan Santiago..

28
07
2009

Ik ben sinds eergisteren (zondag) in Santiago. Ik ben zoals getipt, s´nachts al gaan wandelen, en liep helemaal alleen door de bossen, naar een nat en mistig Santiago.
Langzaam , ben ik richting de Kathedraal gelopen. Op zondag is het daar erg druk, heel  veel toeristen. Onderweg kom je natuurlijk de nodige bekenden tegen. Net voor 12:00 was ik daar, en het was super vol. Als je dan als Pelgrim compleet bepakt binnenloopt, en een pater? stuur toeristen aan de kant, omdat je voor gaat, maakt dat indruk. ´Fijn dat je er bent´ zegt hij in het duits. Voor ik het weet zit ik op m´n knieen tegenover een duitse pater, die in een klein hokje zit.
´Ik heb geen idee wat ik nu zeggen moet´, zeg ik...´ Niks als je niet wilt zegt hij.´ We praten wat terwijl hij m´n handen vast houdt, dit is zo vreemd. De hele mis verloopt daarna in een soort roes voor mij. Als de enorme ´pot´ met wierrook over ons heen zweeft, besef ik pas echt dat ik er er ben.
Na de mis, zoek ik een slaapplek. Daarna terug naar de Cathedraal. Sally vliegt me om de nek, ik had haar al dagen gemist. Ook Rachel en Pascal kom ik tegen.
s´avonds spreken we af met een grote groep pelgrims om te gaan eten. We feesten tot het licht wordt, om 6:00 ga ik slapen. Ik ben een uurtje of 30 wakker nu, en totaal niet moe.

Wandeldag 34

Melide -) Pedrouzo

28
07
2009

Pascal en Rachel hebben me gisteren ingehaald, en zitten voor me. Ik voel me vandaag super en geef gas. Helaas is het zaterdag en dan zijn de meeste barretjes niet vroeg open. Pas in Boente vindt ik een barretje wat net open gaat. Ik neem daar even lekker de tijd, om te ontbijten. Na een halfuurtje hoor ik ineens ' Jan!' . Als ik omhoog kijk zie ik Pascal! Hij en Rachel slapen boven de bar!

Pascal vertouwt me toe, dat hij Rachel wel erg leuk is gaan vinden. Hoe lief, ondanks het leeftijds verschil zijn ze een leuk setje. Pascal fietst vooruit hij wil wat dingen bekijken, en ik ga samen met Rachel op pad. Onderweg vertrouwt ze me toe, dat ze Pascal meer als een goede vriend ziet, dan als haar vriendje ;-) Wat een ontwikkelingen ineens.

We lopen en praten over van alles die dag. Ik loop 34 Km , en het gaat super. Pascal rijdt al door naar Santiago. Rachel en ik slapen in Pedrouzo-Arca. We geven er allebei de voorkeur aan om alleen in Santiago aan te komen, en spreken af om elkaar na de zondagmis in Santiago weer te zien.

Wandeldag 33

Palas de Rei -) Melide

28
07
2009

Vandaag heb ik een late start. Weinig zin om te lopen. Het is raar vandaag. Op de een of andere manier realiseer ik me dat het al best snel afgelopen is. Santiago is niet ver meer nu..

Onderweg loop ik Grace uit Canada tegen het lijf, met haar spaanse wandelmaatje Juan. Grace heeft een super blaar midden op haar voet. Die knippen we vakkundig door, en ik loop met ze verder. Onderweg nemen we lange pauze's, drinken veel koffie. De gang bij de meeste mensen is eruit lijkt het wel.

We lunchen samen in Melide. Ik heb echt geen zin meer. We delen een meloen, eten octopus liggend in het parkje langs de weg. Grace en Juan moeten door.. Ik niet, de herberg zit al vol. Ik neem een kamer in een hostel hier.

Morgen moet ik gas geven, want ik wil Zondag in Santiago aankomen.

Wandeldag 32

Porto Marin -) Palas de Rei

14
07
2009

Ondanks de vele mensen op de camino, kom ik vandaag weer veel bekenden tegen. Raar hoe je elkaar soms een aantal dagen niet ziet, en dan uiteindelijk elkaar weer tegen het lijf loopt.

Ik ben vanochtend op tijd gaan lopen. Via een alternatieve voetgangersbrug loop ik weg over het stuwmeer de bossen in. Het lopen gaat er goed vandaag, ondanks dat het laat was gisteravond. Rachel en Pascal willen uitslapen, en die laat ik dus achter me.

Mooi op tijd stop ik met wandelen. Ik neem een bed in ' la Cabana'  een nieuw soort van particiuliere Herberg. Pascal en Rachel, slapen 7 km achter me. s' avonds hoor je overal gitaar spelen hier. De grote groepen pelgrims die alleen de laatste 100 km lopen, hebben vaak hele avond programma's. Het klinkt wel mooi, al versta ik er niets van ;-)

Wandeldag 31

San Mamede -) Porto Marin

13
07
2009

Wow wat een mensen ineens.. Alles is anders. de wegen zijn perfect, breed en netjes. Overal staan vending machines (blikjes automaten) en hele groepen van 30 tot 50 man lopen zingend voorbij. Het is echt druk nu. Een ´compostella´ krijg je namelijk als je 100 km of meer hebt gelopen naar Santiago. Dus veel mensen lopen alleen de laatste 100 km. Wel zijn de regels voor deze mensen een beetje anders. Ze moeten 3 stempels per dag kunnen laten zien, iets dat niet geldt voor ´ons´.

Deze Pelgrims lopen bijna zonder bagage. Vaak is het vervoer hiervan geregeld, door een organistaie. Overal rijden huurbusjes, met eten voor deze mensen, voor onderweg grappig gezicht wel.

Porto Marin, is een echt Pelgrims plaatsje, en puilt dus uit. Ik ben vrij vlot daar, en kan in een Hostel nog een bed krijgen. Pascal probeert alvast wat te regelen voor Rachel en hem.

We wachten bij de brug tot Rachel arriveert, en spreken af om s´avonds wat te gaan eten. Uiteindelijk zitten we 23:00 aan tafel, te laat maar wel gezellig!

Wandeldag 30

Fonfria -) San Mamede

11
07
2009

Vandaag ontbijt ik met Rachel in de herberg. Rachel komt altijd laat op gang, en voor haar is het dan ook erg vroeg. Om 8:00 ga ik op pad. Het lopen gaat lekker, het is relatief rustig, en ik loop dan ook gedeeltes alleen. Onderweg tijdens de nodige stops, kom ik de inmiddels nodige bekenden tegen. Het weer is licht bewolkt en dat maakt het lopen super! Net voor Sariria stop ik. Sarria is voor veel Pelgrims een startpunt. En er gaan verhalen dat er morgen, honderdeb mensen starten. Het wordt dus moeilijker om een bed te krijgen.

Dat blijkt die avond al gelijk. Overal zijn de particuliere herbergen al volledig volgeboekt, en de gemeentelijke herbergen kunnen de drukte niet meer aan en lopen overvol. In San Mamede vindt ik een bed, in een prive kamer in een herberg. s´avonds vullen twee autobussen de normale slaapzalen. Pascal en rachel vinden een bed ergens voor San Mamede.

s`avonds eten we met z´n allen in de herberg. Het is zoals altijd gezellig. Ik ontmoet twee Poolse dames, en we vermaken ons met een nest kittens die bij de Herberg wonen ;-)

Wandeldag 29

Vega de Valcarco -) Fonfria

08
07
2009

Vandaag dan de O Cebreiro ! Ik ontbijt eerst even goed, en ga daarna op pad. Het is lekker koel nog. Na een uurtje bereik ik Ruitelan, de voet van de berg.. Ik stop hier niet want wil eerst een stuk omhoog. De klim is erg steil maar heel goed te doen. Binnen een uurtje zit ik aan de koffie La Faba. Dit viel erg mee. ik kom hier een Nederlands stel tegen, dat met een karretje loopt. Zij liepen de Camino 7 jaar geleden al, en vertellen hoe alles al veranderd is. het tweede stuk lopen ze voor me, en ze hebben de verkeerde route genomen. door hun karretje, moeten ze de fiets route nemen (over de weg) De arme man komt haast niet meer vooruit. Een paar sportieve Franden helpen hem, en duwen het karretje over de stenen omhoog. In La laguna is het tijd voor een koud drankje. Het laatste stuk naar O cebreiro is makkelijk. Lang niet zo stijl en het waait lekker. In o Cebreiro is het een drukte van belang. De barretjes zitten propvol. Hier wordt een Spaanse wielren club bevoorraad. Ik koop wat te eten en loop snel verder. s´Avonds slaap ik in een herberg in Fonfria, later komen Pascal en Rachel(can) er ook bij. We eten in de herberg met iedereen tegelijk, en doen s´avonds een klein rondje door het plaatsje. Als we het touw aan de kerkklok zien hangen kunnen we het niet laten.. We luiden de klokken. Hier en daar gaat een lampje aan, maar ook weer uit ;-) Speel kwartier is voor bij. Het is 9:25 we moeten naar bed.

Wandeldag 28

Cacabelos -) Vega de Valcaro

08
07
2009

De orginele etappe van vandaag loopt op het einde van de dag over de Cebreiro. Die wilde ik voor morgen bewaren. Ik wil lopen tot Vega de Valcaro, zodat ik nog een uurtje heb tot de voet morgen, en opgewarmd in de ochtend omhoog kan knallen. Onderweg in Pereje, loop ik naar de bron om water bij te vullen. In het Hostal was alleen chloor water, en de bron hier, heeft zalig koud spring water. Als ik er heen loop zie ik een bekende verschijning. ´Hee Jan´ hoor ik! Daar zie ik Tommy weer! Hij heeft 35 km per dag gelopen om z´n verloren dag in Leon weer goed te maken. we kletsen bij, ontbijten en lunchen samen, en spreken af om elkaar in Santiago weer te zien. Tijdens de lunch zien we twee Amerikaanse meisjes die wachten op een taxi. Ze stoppen ermee hun voeten doen teveel zeer. Als ze ons de blaren laten zien, kost het moeite om niet te lachen... Twee hele kleine blaartjes op de tenen.. We zeggen dat we het snappen, en lopen maar gauw verder. Tommy loopt vandaag wel de O Cebreiro op, hij wil een extra in Santiago.

s´avonds eet ik met de Canadese Rachelle (er is ook een Australische) en Pascal.

Wandeldag 27

Molinseca -) Cacabelos

08
07
2009

Net voor 7:30 op pad. Ik had een geweldige kamer (een suite) en heb ook geweldig geslapen. Geen last van blaren meer. De grote onder m´n linker voet blijft ´leeg´ en geneest voorspoedig. In deze omgeving verkopen veel mensen fruit aan huis. ik eet pruimen, frambozen super lekker allemaal. Met name de gele pruimen zijn super. We lopen door veel bosrijk gebied. Verder is het hier vrij vlak, wat voor de verandering wel lekker is. Onderweg lunch ik met de Amerikaanse Grace, in Cacabelos check ik om 13:30 in. Als de dame van de herberg om mijn paspoort vraagt begint ze te lachen... Dat is me nog niet eerder gebeurd. we wijst op de geboortedatum 9-9-1969.. Ok grappig misschien maar niet om te lachen toch ? Ze haalt er zelfs een collega bij ! wat blijkt.. Zij is geboren op 6-6-1966. ;-)

Wandeldag 26 II

vervolg

08
07
2009

In Al Acebo kom ik Pascal tegen. Zijn fiets heeft het begeven. Ook zie ik dat dat hij de rug zak van Sally bij zich heeft. tijdens het afdalen is zijn voorwiel eruit gelopen. De rugzak van Sally had hij op z´n rug. Ze rust even uit in Manjarin, en daalt daarna zonder rugzak af.

We wachten op sally lunchen met z´n 3´en, en daarna gaan Pascal en ik verder naar Molinseca. Sally red de laatste 8 km niet meer. s´avonds in Molinseca, eet ik met twee Australische dames (moeder en dochter) later komt Pascal er ook bij, en ook Canadese Rachel. Het is erg gezellig. Omdat we niet in een herberg slapen, hoeven we niet ´op tijd´ naar bed ;-) Om 2:00 is het genoeg geweest, en gaan we slapen.

Wandeldag 26

Rabanal de Camino -) Molinaseca

05
07
2009

De bergen zijn hier zo anders dan in de Pyrieneen.. Hier is veel meer groen. Wilde orchideen, en overal is water. De schaduwzijden van de bergen zijn bedekt met heide.

Om 7:00 ben ik weer in de benen. Dit Hostal serveert al ontbijt vanaf 7:00, dus de koffie is vroeg vandaag. Na een dik uur loop ik Foncebadon binnen. Dit hele dorp is een bouwval. De twee herbergen zijn de enige gebouwen die de status bouwval niet hebben. Wel wordt hier veel opgeknapt. Er is alleen nog niet gek veel af ;-) Ik koop 1,5 liter koud water, een banaan een een kiwi en loop verder.

De paden zijn erg slecht deze route. Ze bestaan uit grote scherpe keien. Je moet echt goed uitkijken waar je loopt hier. Bij het Cruz de Ferro eet ik m´n fruit op. Hier stoppen veel autobussen, om naar het kruis te kijken, en om pelgrims te spotten. Een lading bejaarde Duitse dames, snapt dat ik Duits spreek en versta, en willen van alles weten.

Waar ik ben begonnen, hoeveel m´n rugzak weegt, wat er allemaal in zit.. Als ze me vragen of ik getrouwd ben, is het duidelijk tijd om te gaan. Om 10:30 ben ik in Manjarin. Een erg bijzondere herberg. Hier is net als in San Bol ook alleen water, en geen stroom. Veel ´alternatieve´ Pelgrims slapen hier.

Wandeldag 25

Astorga - Rabinal de Camino

05
07
2009

Ik ben net na 7´en op pad. Ik ontbijt in het eerst volgende plaatsje Murias de Rechivaldo. Ik kom weer veel bekenden tegen. Toch mis ik sinds de rustdag een aantal bekende ´gezichten´. Daar in tegen zie je ook veel nieuwe gezichten nu. Ook veel nieuwe mensen zijn gestart vanuit Leon. In het tweede plaatsje stunt een net nieuwe herberg met gratis koffie. Dat kun je niet laten lopen natuurlijk. In El Ganso, zie ik Sally weer, en het laatste stuk lopen we samen.

Wandeldag 24

Hospital de Orbigo - Astorga

05
07
2009

Wederom op tijd vertrek ik! Ik loop via Villares de Orbigo naar Santibanez de Valdeiglesias. Daar stop ik voor ontbijt. Als ik net aan de koffie zit hoor ik ineens ´Hola Jan´! Daar komt Pascal voorbij rijden. Hij doet mee met ontbijten. Na een kop koffie de gebruikelijke toast gaan we weer verder. Hij op de fiets en ik lopend.

Een uurtje later hoor ik gezang. Daar zit Pascal met allemaal Pelgrims om hem heen te zingen! Hij heeft een mini gitaartje en kent uit elk land wel een liedje. We zingen met z´n allen. Ik natuurlijk Jaques Brell met Amsterdam, en mannen met baarden (Remember Dokkemert ;-))

Ook kom Sally daar aangelopen. Na een paar Australische liedjes loop ik met Sally verder. Drie km voor San Justo de la Vega, staat ineens midden op de vlakte naast een oude schuur een gedekte tafel. Met allelei lekkere dingen erop. Meloen, ander fruit, koud water, en andere sapjes. Wederom een Doniativo punt. Een engels sprekend meisje, staat er achter en deelt uit. Geweldig !

Nadat we zijn bijgevoerd, lopen we naar Astorga. Als we door hebben dat daar een chocolade museum is, moeten we daar natuurlijk naar toe. Je kunt daar alle soorten chocola ook proeven !

Wandeldag 23

Leon -) Hospital de Orbigo

05
07
2009

Net buiten Leon, loop ik Sally tegen het lijf. Sally komt uit Australie, en loopt dus ook de Camino. Ze is gestart in Pamplona. De hele dag lopen we samen, de tijd vliegt voorbij. We eten fruit in een Herberg in Fresno del Camino, lunchen in Villar de Mazarife. Zonder er erg in te hebben lopen we de volledige 38 km. Als we aankomen in Hospital de Orbigo, stelt Sally me voor aan Pascal. Een 46 jarige tourguide uit Frankrijk. Hij doet de Camino op de fiets. Nooit meer dan 20 km per dag. Hij is een stuk aan het schrijven, over de plaatsjes naast de Camino, en bezoekt deze dan. Om zo informatie te verzamelen. s´avonds eten we samen!

Rustdag 1

rusten in Leon en sokken

02
07
2009

Gisteren ontdekte ik ook dat m´n sokken ´op´waren. De eerste gaten vielen erin. Vandaag is het maandag, dus kan ik op sokken jacht. Tommy kom ik s´ochtends tegen hij blijft een paar dagen in Leon. Z´n ouders moeten even van euro´s overmaken want hij is bijna blut ;-)

Na de sokken, lunchen we in de stad, bij een klein leuk barretje. Drinken een paar biertjes, en wachten tot de Kathedraal open is. Die bezichtigen we. De mooiste tot dusver...

Wandeldag 22

Puente Villarente -) Leon

02
07
2009

Het is nog maar een stukje naar Leon. Ik wil voor 12:00 ingechecked zijn. Lopen gaat moeilijk, ik voel me erg moe. 12:00 ben ik binnen. Ik ga een rustdag inplannen morgen. Omdat je maar een dag in een Herberg slapen mag, zoek ik een Hotel.  Ik vind een mooi Hotel midden in de stad. De rest van de dag slaap ik eigenlijk. Rond een uur of 20:00 wordt ik wakker, en eet wat bij een Tapas bar.

Wandeldag 21

El Burgo Ranero -) Puente Villarente

02
07
2009

Vanochtend ben ik veel te laat gaan lopen. Dat heeft waarschijnlijk iets te maken met de wijn van gisteren. op zich was ik op tijd wakker, maar ik had zo geen zin om te starten. Voor vandaag 27 km in de planning. Morgen hoef ik dan nog maar een stukje naar Leon. Ik heb dan wat meer tijd om de stad te bekijken. Uiteindelijk om 8:30 weggelopen, iets voor 9:00 haakt Tommy aan. Na een uurtje ontbijten we op een verlaten picknick plaats. Dan lopen we naar Reliegos voor de eerste koffie van de dag. De bar is geweldig. Met een stift kun je hier iets op de muur schrijven. We blijven hier veel te lang hangen. In Mansilla de las Mulas kopen we lunch en bij de rivier lunchen we. Het is na tweeën als we starten met het laatste stuk. Het is nu bloed heet, uiteindelijk checken we kwart voor vier in bij de herberg. Morgen nog maar 12 km naar Leon!

Wandeldag 20

Terradillos de los templarios -) El Burgo Ranero

02
07
2009

Weer een herberg, die al ontbijt serveert vanaf 6:00! Om iets voor 7:00 ben ik dus al weer op pad. Deze wandeling gaat door vele plaatsjes, en dat loopt erg lekker. Overal is wel iets van een bar, dus mini pauzes genoeg. In Bercianos del real Camino kom ik Tommy tegen. We lopen samen het laatse stuk We zoeken en vinden een herberg waar je zelf koken kunt. We maken pasta, drinken wijn en eten appeltoetjes. Het leven is wel goed hier ;-)

Wandeldag 19

Carrion de los Condes -) Terradillos de los Templarios

25
06
2009

Een etappe om na te denken, schrijft de ANWB in het boekje. Het mooie van deze etappe was de weg. Zover je voor uit kijken kunt zie je weg. Een recht spoor, van Pelgrims pad. Daarnaast ben je 17 km op jezelf aangewezen want er niets. Geen water, op twee vervallen picknick plekken na helemaal niets.

Het weer zit mee vandaag. Het is een beetje bewolkt. Als de zon even door het wolkendek heen breekt, voel je direct hoe vreselijk warm het hier kan worden, bij een fel blauwe lucht. Ik voel zelfs iets wat op een briesje wind lijkt. De enorme windmolens aan de rechter kant staan stil.

Na twee uur lopen meen ik iets van BBQ geurtje te ruiken. Het moet verbeelding zijn, want hier is niets. Het is ook gelijk weer weg, hier is alleen weg meer niet.. Een kwartiertje later zie ik net buiten het pad, iets wat op een 'bosje'  lijkt, schaduw! das best even lekker! Ales ik dichter bijkom zie ik iets wat lijkt op parasolletjes ?

Het zal toch niet ? Een paar slimme ' locals'  verkoopt daar fris, koffie en... worstjes van de BBQ op een broodje ! Geniaal! Omdat je lokaal ondernemerschap altijd moet stimuleren wordt ik dus gelijk klant. Meer bekenden kom ik daar tegen, ik blijf een halfuurtje hangen, en ga weer verder.

Ruim voor 12.00 ben ik in Calzadilla de la Cueza. Na een korte koffie stop loop ik verder. Drie uur later stop ik in Terradillos de los Templarios. Tijd om te stoppen, dus tijd voor een biertje..