Fijne Kerstdagen allemaal !

24
12
2009

Kabouter Wesley

Voor wie em nog niet kent!

19
12
2009

Doodlejump

iphone game

14
11
2009

Een hype van de laatste weken is DoodleJump. Met DoodleJump moet je op plankjes springen en zo jezelf omhoog werken.  Het poppetje springt zelf en je moet hem heen en weer bewegen door je iPhone te bewegen. Onderweg kan je op veren springen, hoedjes of een jetpack bemachtigen en omhoog vliegen, door plankjes heen vallen, ontploffende plankjes, tegenstanders en zo kan je nog even door gaan. Ook is een functie ingebouwd om je highscore te tweeten. Doodle Jump is hier te downloaden.

Humor!

;-)

06
11
2009

Got Talent...

09
10
2009

Via nichtje Edith, kreeg ik over hyves een link naar het volgende filmpje: www.youtube.com Het is de winnaar van Ukraine Got Talent, en laat zien wat oorlog doet, in een geniale zand animatie.

Hardlopen

met Evy Gruyaert

27
09
2009

Via Andrea van www.koenenandrea.nl kwam ik terecht bij de podcasts van Evy Gruyaert. Evy is een Belgische dame die via onze Belgische omroep, een serie podcasts heeft gemaakt, waarmee je binnen 10 weken 5 kilometer zou moeten kunnen lopen. Of het gaat werken weet ik niet, maar het werkt erg motiverend in ieder geval.

Die Belgische vrouwen stemmen hebben gewoon wat. Op de een of andere manier luister je daar wel naar. Dat moet ook de reden zijn, dat het merendeel van de Nederlandse mannen, een vlaamse vrouwen stem, als navigatie stem, voor de TomTom kiest!

Evy wisselt muziek af, met bemoedigend commentaar ' Ik ben fier op u' , enne 'we bijna op de helft' . Ook vertelt ze wanneer je wandelen mag, en weer mag gaan rennen .

Voor de Podcasts moet je even zoeken, maar ze zijn te vinden !

Dagje Rotterdam

Bavaria City Racing

16
08
2009

Vandaag naar Bavaria City Racing geweest. Als VIP van Bavaria, dat dan weer wel. Veel Iphone' s, en mensen in witte broeken gezien. Gordon en JP waren er ook.

Gordo en JP

Spektakel op brug !

Mooi blauw is niet lelijk !

;-)

0,0 Km...

12
08
2009

Het einde van de wereld

Finstere

12
08
2009

Na twee dagen Santiago, ben ik met Rachel en Pascal door gelopen naar Finistere.. Wat ooit als het eind van de wereld werd beschouwd. De route er naar toe, is zo vreselijk mooi.. De drukte is compleet weg, de herbergen zijn schaars, knus en klein.. We sliepen naast een waterval, in een leeg schoolbouw, en hadden met z'n 3' en een prive kamer in een herberg. In vier dagen liepen we naar Finistere, waar we de 4e dag heel laat aankwamen. We namen lange pauzes, zwommen, picknickten en begrepen dat het bijna voor bij was.

Daar checkten we in een hostel met het mooiste uitzicht. We verbranden onze kleren, en bleven twee dagen daar. daarna zijn we met de bus naar Santiago teruggereden. Pascal en Rachel reisden door naar Porto. Ik zelf ben nog een dagje in Santiago gebleven, en daarna terug gereisd naar Nederland. 

Spanje U was fantastisch!

Inmiddels is het werkende leven ook weer begonnen. Nog steeds kijk ik elke dag naar de foto's en ben sommige momenten nog steeds aan de wandel.

Wandeldag 35

En dan Santiago..

28
07
2009

Ik ben sinds eergisteren (zondag) in Santiago. Ik ben zoals getipt, s´nachts al gaan wandelen, en liep helemaal alleen door de bossen, naar een nat en mistig Santiago.
Langzaam , ben ik richting de Kathedraal gelopen. Op zondag is het daar erg druk, heel  veel toeristen. Onderweg kom je natuurlijk de nodige bekenden tegen. Net voor 12:00 was ik daar, en het was super vol. Als je dan als Pelgrim compleet bepakt binnenloopt, en een pater? stuur toeristen aan de kant, omdat je voor gaat, maakt dat indruk. ´Fijn dat je er bent´ zegt hij in het duits. Voor ik het weet zit ik op m´n knieen tegenover een duitse pater, die in een klein hokje zit.
´Ik heb geen idee wat ik nu zeggen moet´, zeg ik...´ Niks als je niet wilt zegt hij.´ We praten wat terwijl hij m´n handen vast houdt, dit is zo vreemd. De hele mis verloopt daarna in een soort roes voor mij. Als de enorme ´pot´ met wierrook over ons heen zweeft, besef ik pas echt dat ik er er ben.
Na de mis, zoek ik een slaapplek. Daarna terug naar de Cathedraal. Sally vliegt me om de nek, ik had haar al dagen gemist. Ook Rachel en Pascal kom ik tegen.
s´avonds spreken we af met een grote groep pelgrims om te gaan eten. We feesten tot het licht wordt, om 6:00 ga ik slapen. Ik ben een uurtje of 30 wakker nu, en totaal niet moe.

Wandeldag 34

Melide -) Pedrouzo

28
07
2009

Pascal en Rachel hebben me gisteren ingehaald, en zitten voor me. Ik voel me vandaag super en geef gas. Helaas is het zaterdag en dan zijn de meeste barretjes niet vroeg open. Pas in Boente vindt ik een barretje wat net open gaat. Ik neem daar even lekker de tijd, om te ontbijten. Na een halfuurtje hoor ik ineens ' Jan!' . Als ik omhoog kijk zie ik Pascal! Hij en Rachel slapen boven de bar!

Pascal vertouwt me toe, dat hij Rachel wel erg leuk is gaan vinden. Hoe lief, ondanks het leeftijds verschil zijn ze een leuk setje. Pascal fietst vooruit hij wil wat dingen bekijken, en ik ga samen met Rachel op pad. Onderweg vertrouwt ze me toe, dat ze Pascal meer als een goede vriend ziet, dan als haar vriendje ;-) Wat een ontwikkelingen ineens.

We lopen en praten over van alles die dag. Ik loop 34 Km , en het gaat super. Pascal rijdt al door naar Santiago. Rachel en ik slapen in Pedrouzo-Arca. We geven er allebei de voorkeur aan om alleen in Santiago aan te komen, en spreken af om elkaar na de zondagmis in Santiago weer te zien.

Wandeldag 33

Palas de Rei -) Melide

28
07
2009

Vandaag heb ik een late start. Weinig zin om te lopen. Het is raar vandaag. Op de een of andere manier realiseer ik me dat het al best snel afgelopen is. Santiago is niet ver meer nu..

Onderweg loop ik Grace uit Canada tegen het lijf, met haar spaanse wandelmaatje Juan. Grace heeft een super blaar midden op haar voet. Die knippen we vakkundig door, en ik loop met ze verder. Onderweg nemen we lange pauze's, drinken veel koffie. De gang bij de meeste mensen is eruit lijkt het wel.

We lunchen samen in Melide. Ik heb echt geen zin meer. We delen een meloen, eten octopus liggend in het parkje langs de weg. Grace en Juan moeten door.. Ik niet, de herberg zit al vol. Ik neem een kamer in een hostel hier.

Morgen moet ik gas geven, want ik wil Zondag in Santiago aankomen.

Wandeldag 32

Porto Marin -) Palas de Rei

14
07
2009

Ondanks de vele mensen op de camino, kom ik vandaag weer veel bekenden tegen. Raar hoe je elkaar soms een aantal dagen niet ziet, en dan uiteindelijk elkaar weer tegen het lijf loopt.

Ik ben vanochtend op tijd gaan lopen. Via een alternatieve voetgangersbrug loop ik weg over het stuwmeer de bossen in. Het lopen gaat er goed vandaag, ondanks dat het laat was gisteravond. Rachel en Pascal willen uitslapen, en die laat ik dus achter me.

Mooi op tijd stop ik met wandelen. Ik neem een bed in ' la Cabana'  een nieuw soort van particiuliere Herberg. Pascal en Rachel, slapen 7 km achter me. s' avonds hoor je overal gitaar spelen hier. De grote groepen pelgrims die alleen de laatste 100 km lopen, hebben vaak hele avond programma's. Het klinkt wel mooi, al versta ik er niets van ;-)

Wandeldag 31

San Mamede -) Porto Marin

13
07
2009

Wow wat een mensen ineens.. Alles is anders. de wegen zijn perfect, breed en netjes. Overal staan vending machines (blikjes automaten) en hele groepen van 30 tot 50 man lopen zingend voorbij. Het is echt druk nu. Een ´compostella´ krijg je namelijk als je 100 km of meer hebt gelopen naar Santiago. Dus veel mensen lopen alleen de laatste 100 km. Wel zijn de regels voor deze mensen een beetje anders. Ze moeten 3 stempels per dag kunnen laten zien, iets dat niet geldt voor ´ons´.

Deze Pelgrims lopen bijna zonder bagage. Vaak is het vervoer hiervan geregeld, door een organistaie. Overal rijden huurbusjes, met eten voor deze mensen, voor onderweg grappig gezicht wel.

Porto Marin, is een echt Pelgrims plaatsje, en puilt dus uit. Ik ben vrij vlot daar, en kan in een Hostel nog een bed krijgen. Pascal probeert alvast wat te regelen voor Rachel en hem.

We wachten bij de brug tot Rachel arriveert, en spreken af om s´avonds wat te gaan eten. Uiteindelijk zitten we 23:00 aan tafel, te laat maar wel gezellig!

Wandeldag 30

Fonfria -) San Mamede

11
07
2009

Vandaag ontbijt ik met Rachel in de herberg. Rachel komt altijd laat op gang, en voor haar is het dan ook erg vroeg. Om 8:00 ga ik op pad. Het lopen gaat lekker, het is relatief rustig, en ik loop dan ook gedeeltes alleen. Onderweg tijdens de nodige stops, kom ik de inmiddels nodige bekenden tegen. Het weer is licht bewolkt en dat maakt het lopen super! Net voor Sariria stop ik. Sarria is voor veel Pelgrims een startpunt. En er gaan verhalen dat er morgen, honderdeb mensen starten. Het wordt dus moeilijker om een bed te krijgen.

Dat blijkt die avond al gelijk. Overal zijn de particuliere herbergen al volledig volgeboekt, en de gemeentelijke herbergen kunnen de drukte niet meer aan en lopen overvol. In San Mamede vindt ik een bed, in een prive kamer in een herberg. s´avonds vullen twee autobussen de normale slaapzalen. Pascal en rachel vinden een bed ergens voor San Mamede.

s`avonds eten we met z´n allen in de herberg. Het is zoals altijd gezellig. Ik ontmoet twee Poolse dames, en we vermaken ons met een nest kittens die bij de Herberg wonen ;-)

Wandeldag 29

Vega de Valcarco -) Fonfria

08
07
2009

Vandaag dan de O Cebreiro ! Ik ontbijt eerst even goed, en ga daarna op pad. Het is lekker koel nog. Na een uurtje bereik ik Ruitelan, de voet van de berg.. Ik stop hier niet want wil eerst een stuk omhoog. De klim is erg steil maar heel goed te doen. Binnen een uurtje zit ik aan de koffie La Faba. Dit viel erg mee. ik kom hier een Nederlands stel tegen, dat met een karretje loopt. Zij liepen de Camino 7 jaar geleden al, en vertellen hoe alles al veranderd is. het tweede stuk lopen ze voor me, en ze hebben de verkeerde route genomen. door hun karretje, moeten ze de fiets route nemen (over de weg) De arme man komt haast niet meer vooruit. Een paar sportieve Franden helpen hem, en duwen het karretje over de stenen omhoog. In La laguna is het tijd voor een koud drankje. Het laatste stuk naar O cebreiro is makkelijk. Lang niet zo stijl en het waait lekker. In o Cebreiro is het een drukte van belang. De barretjes zitten propvol. Hier wordt een Spaanse wielren club bevoorraad. Ik koop wat te eten en loop snel verder. s´Avonds slaap ik in een herberg in Fonfria, later komen Pascal en Rachel(can) er ook bij. We eten in de herberg met iedereen tegelijk, en doen s´avonds een klein rondje door het plaatsje. Als we het touw aan de kerkklok zien hangen kunnen we het niet laten.. We luiden de klokken. Hier en daar gaat een lampje aan, maar ook weer uit ;-) Speel kwartier is voor bij. Het is 9:25 we moeten naar bed.

Wandeldag 28

Cacabelos -) Vega de Valcaro

08
07
2009

De orginele etappe van vandaag loopt op het einde van de dag over de Cebreiro. Die wilde ik voor morgen bewaren. Ik wil lopen tot Vega de Valcaro, zodat ik nog een uurtje heb tot de voet morgen, en opgewarmd in de ochtend omhoog kan knallen. Onderweg in Pereje, loop ik naar de bron om water bij te vullen. In het Hostal was alleen chloor water, en de bron hier, heeft zalig koud spring water. Als ik er heen loop zie ik een bekende verschijning. ´Hee Jan´ hoor ik! Daar zie ik Tommy weer! Hij heeft 35 km per dag gelopen om z´n verloren dag in Leon weer goed te maken. we kletsen bij, ontbijten en lunchen samen, en spreken af om elkaar in Santiago weer te zien. Tijdens de lunch zien we twee Amerikaanse meisjes die wachten op een taxi. Ze stoppen ermee hun voeten doen teveel zeer. Als ze ons de blaren laten zien, kost het moeite om niet te lachen... Twee hele kleine blaartjes op de tenen.. We zeggen dat we het snappen, en lopen maar gauw verder. Tommy loopt vandaag wel de O Cebreiro op, hij wil een extra in Santiago.

s´avonds eet ik met de Canadese Rachelle (er is ook een Australische) en Pascal.

Wandeldag 27

Molinseca -) Cacabelos

08
07
2009

Net voor 7:30 op pad. Ik had een geweldige kamer (een suite) en heb ook geweldig geslapen. Geen last van blaren meer. De grote onder m´n linker voet blijft ´leeg´ en geneest voorspoedig. In deze omgeving verkopen veel mensen fruit aan huis. ik eet pruimen, frambozen super lekker allemaal. Met name de gele pruimen zijn super. We lopen door veel bosrijk gebied. Verder is het hier vrij vlak, wat voor de verandering wel lekker is. Onderweg lunch ik met de Amerikaanse Grace, in Cacabelos check ik om 13:30 in. Als de dame van de herberg om mijn paspoort vraagt begint ze te lachen... Dat is me nog niet eerder gebeurd. we wijst op de geboortedatum 9-9-1969.. Ok grappig misschien maar niet om te lachen toch ? Ze haalt er zelfs een collega bij ! wat blijkt.. Zij is geboren op 6-6-1966. ;-)

Wandeldag 26 II

vervolg

08
07
2009

In Al Acebo kom ik Pascal tegen. Zijn fiets heeft het begeven. Ook zie ik dat dat hij de rug zak van Sally bij zich heeft. tijdens het afdalen is zijn voorwiel eruit gelopen. De rugzak van Sally had hij op z´n rug. Ze rust even uit in Manjarin, en daalt daarna zonder rugzak af.

We wachten op sally lunchen met z´n 3´en, en daarna gaan Pascal en ik verder naar Molinseca. Sally red de laatste 8 km niet meer. s´avonds in Molinseca, eet ik met twee Australische dames (moeder en dochter) later komt Pascal er ook bij, en ook Canadese Rachel. Het is erg gezellig. Omdat we niet in een herberg slapen, hoeven we niet ´op tijd´ naar bed ;-) Om 2:00 is het genoeg geweest, en gaan we slapen.

Wandeldag 26

Rabanal de Camino -) Molinaseca

05
07
2009

De bergen zijn hier zo anders dan in de Pyrieneen.. Hier is veel meer groen. Wilde orchideen, en overal is water. De schaduwzijden van de bergen zijn bedekt met heide.

Om 7:00 ben ik weer in de benen. Dit Hostal serveert al ontbijt vanaf 7:00, dus de koffie is vroeg vandaag. Na een dik uur loop ik Foncebadon binnen. Dit hele dorp is een bouwval. De twee herbergen zijn de enige gebouwen die de status bouwval niet hebben. Wel wordt hier veel opgeknapt. Er is alleen nog niet gek veel af ;-) Ik koop 1,5 liter koud water, een banaan een een kiwi en loop verder.

De paden zijn erg slecht deze route. Ze bestaan uit grote scherpe keien. Je moet echt goed uitkijken waar je loopt hier. Bij het Cruz de Ferro eet ik m´n fruit op. Hier stoppen veel autobussen, om naar het kruis te kijken, en om pelgrims te spotten. Een lading bejaarde Duitse dames, snapt dat ik Duits spreek en versta, en willen van alles weten.

Waar ik ben begonnen, hoeveel m´n rugzak weegt, wat er allemaal in zit.. Als ze me vragen of ik getrouwd ben, is het duidelijk tijd om te gaan. Om 10:30 ben ik in Manjarin. Een erg bijzondere herberg. Hier is net als in San Bol ook alleen water, en geen stroom. Veel ´alternatieve´ Pelgrims slapen hier.

Wandeldag 25

Astorga - Rabinal de Camino

05
07
2009

Ik ben net na 7´en op pad. Ik ontbijt in het eerst volgende plaatsje Murias de Rechivaldo. Ik kom weer veel bekenden tegen. Toch mis ik sinds de rustdag een aantal bekende ´gezichten´. Daar in tegen zie je ook veel nieuwe gezichten nu. Ook veel nieuwe mensen zijn gestart vanuit Leon. In het tweede plaatsje stunt een net nieuwe herberg met gratis koffie. Dat kun je niet laten lopen natuurlijk. In El Ganso, zie ik Sally weer, en het laatste stuk lopen we samen.

Wandeldag 24

Hospital de Orbigo - Astorga

05
07
2009

Wederom op tijd vertrek ik! Ik loop via Villares de Orbigo naar Santibanez de Valdeiglesias. Daar stop ik voor ontbijt. Als ik net aan de koffie zit hoor ik ineens ´Hola Jan´! Daar komt Pascal voorbij rijden. Hij doet mee met ontbijten. Na een kop koffie de gebruikelijke toast gaan we weer verder. Hij op de fiets en ik lopend.

Een uurtje later hoor ik gezang. Daar zit Pascal met allemaal Pelgrims om hem heen te zingen! Hij heeft een mini gitaartje en kent uit elk land wel een liedje. We zingen met z´n allen. Ik natuurlijk Jaques Brell met Amsterdam, en mannen met baarden (Remember Dokkemert ;-))

Ook kom Sally daar aangelopen. Na een paar Australische liedjes loop ik met Sally verder. Drie km voor San Justo de la Vega, staat ineens midden op de vlakte naast een oude schuur een gedekte tafel. Met allelei lekkere dingen erop. Meloen, ander fruit, koud water, en andere sapjes. Wederom een Doniativo punt. Een engels sprekend meisje, staat er achter en deelt uit. Geweldig !

Nadat we zijn bijgevoerd, lopen we naar Astorga. Als we door hebben dat daar een chocolade museum is, moeten we daar natuurlijk naar toe. Je kunt daar alle soorten chocola ook proeven !

Wandeldag 23

Leon -) Hospital de Orbigo

05
07
2009

Net buiten Leon, loop ik Sally tegen het lijf. Sally komt uit Australie, en loopt dus ook de Camino. Ze is gestart in Pamplona. De hele dag lopen we samen, de tijd vliegt voorbij. We eten fruit in een Herberg in Fresno del Camino, lunchen in Villar de Mazarife. Zonder er erg in te hebben lopen we de volledige 38 km. Als we aankomen in Hospital de Orbigo, stelt Sally me voor aan Pascal. Een 46 jarige tourguide uit Frankrijk. Hij doet de Camino op de fiets. Nooit meer dan 20 km per dag. Hij is een stuk aan het schrijven, over de plaatsjes naast de Camino, en bezoekt deze dan. Om zo informatie te verzamelen. s´avonds eten we samen!

Rustdag 1

rusten in Leon en sokken

02
07
2009

Gisteren ontdekte ik ook dat m´n sokken ´op´waren. De eerste gaten vielen erin. Vandaag is het maandag, dus kan ik op sokken jacht. Tommy kom ik s´ochtends tegen hij blijft een paar dagen in Leon. Z´n ouders moeten even van euro´s overmaken want hij is bijna blut ;-)

Na de sokken, lunchen we in de stad, bij een klein leuk barretje. Drinken een paar biertjes, en wachten tot de Kathedraal open is. Die bezichtigen we. De mooiste tot dusver...

Wandeldag 22

Puente Villarente -) Leon

02
07
2009

Het is nog maar een stukje naar Leon. Ik wil voor 12:00 ingechecked zijn. Lopen gaat moeilijk, ik voel me erg moe. 12:00 ben ik binnen. Ik ga een rustdag inplannen morgen. Omdat je maar een dag in een Herberg slapen mag, zoek ik een Hotel.  Ik vind een mooi Hotel midden in de stad. De rest van de dag slaap ik eigenlijk. Rond een uur of 20:00 wordt ik wakker, en eet wat bij een Tapas bar.

Wandeldag 21

El Burgo Ranero -) Puente Villarente

02
07
2009

Vanochtend ben ik veel te laat gaan lopen. Dat heeft waarschijnlijk iets te maken met de wijn van gisteren. op zich was ik op tijd wakker, maar ik had zo geen zin om te starten. Voor vandaag 27 km in de planning. Morgen hoef ik dan nog maar een stukje naar Leon. Ik heb dan wat meer tijd om de stad te bekijken. Uiteindelijk om 8:30 weggelopen, iets voor 9:00 haakt Tommy aan. Na een uurtje ontbijten we op een verlaten picknick plaats. Dan lopen we naar Reliegos voor de eerste koffie van de dag. De bar is geweldig. Met een stift kun je hier iets op de muur schrijven. We blijven hier veel te lang hangen. In Mansilla de las Mulas kopen we lunch en bij de rivier lunchen we. Het is na tweeën als we starten met het laatste stuk. Het is nu bloed heet, uiteindelijk checken we kwart voor vier in bij de herberg. Morgen nog maar 12 km naar Leon!

Wandeldag 20

Terradillos de los templarios -) El Burgo Ranero

02
07
2009

Weer een herberg, die al ontbijt serveert vanaf 6:00! Om iets voor 7:00 ben ik dus al weer op pad. Deze wandeling gaat door vele plaatsjes, en dat loopt erg lekker. Overal is wel iets van een bar, dus mini pauzes genoeg. In Bercianos del real Camino kom ik Tommy tegen. We lopen samen het laatse stuk We zoeken en vinden een herberg waar je zelf koken kunt. We maken pasta, drinken wijn en eten appeltoetjes. Het leven is wel goed hier ;-)

Wandeldag 19

Carrion de los Condes -) Terradillos de los Templarios

25
06
2009

Een etappe om na te denken, schrijft de ANWB in het boekje. Het mooie van deze etappe was de weg. Zover je voor uit kijken kunt zie je weg. Een recht spoor, van Pelgrims pad. Daarnaast ben je 17 km op jezelf aangewezen want er niets. Geen water, op twee vervallen picknick plekken na helemaal niets.

Het weer zit mee vandaag. Het is een beetje bewolkt. Als de zon even door het wolkendek heen breekt, voel je direct hoe vreselijk warm het hier kan worden, bij een fel blauwe lucht. Ik voel zelfs iets wat op een briesje wind lijkt. De enorme windmolens aan de rechter kant staan stil.

Na twee uur lopen meen ik iets van BBQ geurtje te ruiken. Het moet verbeelding zijn, want hier is niets. Het is ook gelijk weer weg, hier is alleen weg meer niet.. Een kwartiertje later zie ik net buiten het pad, iets wat op een 'bosje'  lijkt, schaduw! das best even lekker! Ales ik dichter bijkom zie ik iets wat lijkt op parasolletjes ?

Het zal toch niet ? Een paar slimme ' locals'  verkoopt daar fris, koffie en... worstjes van de BBQ op een broodje ! Geniaal! Omdat je lokaal ondernemerschap altijd moet stimuleren wordt ik dus gelijk klant. Meer bekenden kom ik daar tegen, ik blijf een halfuurtje hangen, en ga weer verder.

Ruim voor 12.00 ben ik in Calzadilla de la Cueza. Na een korte koffie stop loop ik verder. Drie uur later stop ik in Terradillos de los Templarios. Tijd om te stoppen, dus tijd voor een biertje..

Wandeldag 18

Fromista -) Carrion de los Condes

25
06
2009

Graan, graan en nog eens graan. Zover je kijken kunt. Deze etappe gaat voor een groot gedeelte langs de autoweg. Gelukkig kun je een stuk ' alternatief'  omlopen, en dat doe ik dus ook. Hier loop ik zo goed als alleen, en dat is soms best lekker.

Als ik Villovieco inloop kom ik een ' zwerm'  zwaluwen terecht. Ze zijn zo brutaal dat ze tussen mij en m'n wandelstokken doorvliegen. De wind van hun hun vleugeltjes voel ik langs mijn benen. Te gek!

In Villarmentero de Campos drink ik mijn bakkie Cafe con Leche, bij de plaatselijke herberg. Ik raak ik gesprek met een aardige Duitse. Omdat het nog maar 2,5 uur is naar de eindbestemming van vandaag doe ik rustig aan. Toch ben ik voor 12>00 ingechecked en gedouched, en mijn wasje hangt alweer op de lijn.

O ja of mij broeken worden groter of ik krimp. Ik heb vandaag een tweede gaatje bij moeten prikken in mijn broekriem. Ook heb ik vandaag de band van mijn rugzak moeten bijstellen. Logisch omdat je loopt zul je denken. Toch werk ik enorme hoeveelheden calorien naar binnen. Ik drink minimaal 1,5 liter bier oper dag, vaak een halve fles wijn, en cola (geen light).

Wandeldag 17

Castrojeriz -) Fromista

24
06
2009

Vanochtend zowaar ontbijt voor ik start! Deze Hostal heeft een ´automatisch´ ontbijt. De koffie machines starten op tijdsklokken, en de oventjes om je brood te toasten ook.  Ik pik wat verpakte cakejes mee voor onder weg.

Vandaag begint met een steile klim. Direct na Castrojeriz. Vandaag voel ik me super. In Sambol heeft de Japanse mevrouw iets op m´n rug gesmeerd, en sindsdien voel ik niets meer. Verder zijn mijn voeten zwaar aan het genezen. Voor deze klim staat een uur. Ik wil eens kijken wat er gebeurd als ik gas geef.

In 35 minuten sta ik boven, en heb niet eens het gevoel dat ik moe ben. ik denk dat dit conditie is ;-) een uurtje verderop zit een bron. daar kan ik chloor vrij water drinken. Als ik daar aan kom, staat er een tafeltje met fruit koffie, bier en cola.  ik wil hier een sinasappel en een banaan kopen, Als ik vraag wat het kost wijst de man op het Doniativo bordje. (Vrijwillige bijdrage) Iets wat je bij het herbergen ook ziet in dit gedeelte van Spanje.

Onderweg kom ik weer Tommy tegen. Het wil niet vandaag met hem. Hij kweekt een enorme blaar op zijn voet, omdat hij zonder sokken in sandalen wil lopen. Ik leg een katoenen drain aan door de blaar (in de betadine gedoopt natuurlijk) Pleister erop en hij kan weer.

Wandeldag 16

Sambol -) Castrojeriz

24
06
2009

We blijven allemaal veel te lang hangen in Sambol. Ook s´ochtends is het er erg gezellig. Iedereen wil wel blijven, maar we moeten verder. Het is uiteindelijk al 9:00 als ik op pad ga. In San Anton, stop ik even voor een colaatje. Ook een bijzondere plek trouwens. In de resten van een klooster is hier een Herberg gemaakt. Van de vier wanden die er nodig zijn voor een rechthoekige ruimte staan er nog maar drie, de andere wand is een stuk zeil. Ik begrijp nun waarom het ANWB boekje schrijft, dat je deze plek in de winter beter kunt mijden ;-)

In Castrojeriz zie ik Tommy weer. Hij wil ook wandelstokken, hij loopt continue met een dikke knie. In een klein outdoor winkeltje vinden we ze. s´Avonds eten we een Pelgrimsmenu, en zien weer meer bekenden.

Wandeldag 15 II

´Vergeet San Bol niet´!

23
06
2009

Na de verhalen en foto´s van Jel wilde ik San bol wel eens meemaken. Sanbol is de naam van een spring. Een bron waar het water uit eigen kracht omhoog komt. Precies hierboven op is een alternatieve herberg gebouwd. Verder is er niets. Het ligt in een mini dal midden op de hoogvlakte. De wind waait er altijd hoog overheen. Er is geen wc, geen douche, geen stroom.

Deze herberg heeft nogal een naam op de Camino. Hier kon altijd alles, waren geen bed of opsta tijden, en werden behoorlijke feesten gegeven. Dat alles is niet meer. De lokale Alcade heeft ingegrepen, de twee Italianen die de boel runden, zijn er niet meer, en de boel wordt nu gerunt door een Duitse man.

Tommy en Deen (Korea) zijn voor, en gaan mee! Als ik aankom zie ik Jean uit Duitsland ook al zitten, Verder zijn er twee Japanners en nog een Koreaanse jongen.

De sfeer is super, er wordt gekookt op een gasbrander, en we drinken rode wijn. Je hoort hier alleen de wind boven je, en verder niets. Het is vandaag de langste dag, en er is geen maan. Door het weinige restlicht zie je heel veel sterren. De laatste keer dat ik zoiets zag, was in 2000 in Australie... Midden in de woestijn ver weg van alles

Wandeldag 15

Burgos-Sambol

23
06
2009

Ik zet de wekker om 6:00. En loop 6:20 al buiten. Direct zie ik de eerste bekenden al gaan. Jean een duitse jongen had z´n tentje opgezet in het park, en is net aan het afbreken. In het Parkt ontbijt ik. De bakkers zijn hier zoals het hoort gewoon op zondag open, dus een lekker vers koffie broodje, en een ice coffee, en ik ben alweer helemaal wakker.

Deze wandeling loopt door nieuwe mooie paden Burgos uit, tot de eerste hoogvlakte daar is.

Een hoogvlakte loopt zoals deze klinkt. Eerst omhoog, daarna vlak, en daarna weer naar beneden. Het waait er lekker, en dat maakt het lopen super lekker. Ik wil vandaag door lopen naar San Bol, Hornillos de Camino bereik ik al ruim voor 13:00 daar lunch ik en vanadaar is het nog een dik uur naar Sambol. Prima te doen dus!

Wandeldag 14

Ages - Burgos

23
06
2009

Na verhaaltjes over mooie akkers, bloemen vlinders en geuren, nu wandeldag 14... Deze etappe voert door vervallen dorpjes, waarvan het merendeel ook nog eens leeg staat. Ook is hier het beruchte ´bus gedeelte´.. Omdat je nogal lang door een Industrie gebied moet lopen, is het geoorloofd, om hier de bus te nemen...

Nee dus... Dat ga ik niet doen. Trouwens het is zwaar overdreven, ik hoorde dat je wel 2 uur door een industrieterein  zou moeten lopen, mijn ANWB boekje zegt korter trouwens. Al met al loop ik een uurtje door een vooral leegstaand Industrie terein. De crisis is ook niet aan Spanje aan het voorbij gaan. Veel panden staan leeg, het merendeel, ik schat zeker driekwart!

Om 11.30 loop ik Burgos in (de stad dus) Ik check in voor een belachelijke lage prijs in een 4 sterren hotel. Soms moet jezelf trakteren! Na al die douches eindelijk een bad!

s´Middags loop ik richting de Cathedraal. Zaterdag is de dag om te trouwen in Spanje.. Bij de 3 monumenten waar ik langsloop staan de trouwauto´s op elkaar te wachten. Ik koop ontbijt voor morgen, ik wil er vroeg uit, en om 6:00 serveert het 4 sterren hotel geen ontbijt

Wandelavond 13

Memories...

23
06
2009

En wat doe je op een vrijdagavond in Ages ? Dan ga je naar de kroeg. Vanessa de Duitse Fysio snapt het helemaal. Ik ben gelijk om. Voor ik de trap naar beneden af kan rennen, stormt Tommy naar boven.

´Jan how are your table soccer skills´ ?

Mijn gedachten dwalen af naar 1991... Oktober 1991, Opleidingcentrum verbindingsdienst Ede, uren lang speelde ik daar met m´n maatje Mug dit spelletje. En we waren goed... erg goed.. Nadat we beiden waren overgeplaatst naar de WGF in Harderwijk, werden we alleen maar beter. De kazerne waren we ontgroeit, we speelden toen heel erg vaak dit grappige spelletje..

Voor ik een antwoord kan geven wordt ik al meegetrokken naar de bar, in de herberg naast de onze. Daar staan twee Spaanse jochies te wachten. Uit het Spaans dat volgt begrijp ik dat de verliezer betaald.

We krijgen welgeteld twee goals tegen... daarna is het gebeurd.. Tafelvoetbal is net zwemmen... je verleert het nooit, althans het is weer terug voor je ´verzuipt´. Alles lukt weer.. Vijf potjes spelen we steeds met zeven ballen.. Op de twee goals ´tegen´ in het eerste potje, scoren de Spaanse jongens niet meer ;-)

Ach ja Memories... soms denk ik wel eens, als nou niet darten maar tafelvoetbal profesioneel mogelijk was, dan.. wie weet ;-)

Wandeldag 13

Van Belorado -) Ages

19
06
2009

Vanochtend om 6:00 opgestaan. Bij de herberg waar ik slaap kun je om 7:00 ontbijten, en ze hebben een echt espresso apparaat, dat wordt dus eerst ontbijten. Het is super mistig vandaag. En koud. dat wil zeggen de 12 graden wordt niet gehaald. wat een verschil met gisteren!

In Tosantos loop ik Dominique (studen VS) en zijn Duitse Camino vriendinnetje tegen. We drinken samen koffie, en eten wat. Ook loop ik de Franse mijnheer, met dochter en ezel tegen het lijf. We kletsen wat eten appels, en gaan uiteindelijk verder.

Het laatste gedeelte van deze etappe bevat een stijle klim, door een bos. de vergezichten die ´beloofd zijn´ gaan we niet zien.. het is te mistig. Wel is het lopen hier nu erg bijzonder, zowel links als rechts van je is niet verder te kijken dan 20 meter. Alle spinnewebben worden verraden, door de kleine waterdruppeltjes die daar aan hangen. De vogels zijn muisstil, alleen het getik van m´n stokken hoor ik. Ook dit is de Camino.

Onderweg kom ik Amerikaanse student Tommy tegen. We lopen samen het laatste stuk, drinken net voordat we Ages in lopen een Colaatje, en spreken s´avonds af voor eten.

Wandeldag 12

Santa Domingo de la Calzada -) Belorado

19
06
2009

Toen in gisteravond van het internet cafe naar de herberg liep voelde ik dat mijn rug stijver en stijver werd. Tijd voor een alternatief plan b. ik SMS met steunpunt Jel, over de herberg in Granon. Het daar overnachten schijnt een ware belevenis te zijn. Deze herberg wordt gerunt door Duitsers, en heet de meest sfeervolle te zijn, op de hele Camino. Als het morgen niet gaat, stop ik daar (uurtje lopen) en rust daar een dagje uit.

s´Ochtends als ik op sta gaat het een stuk beter. Met m´n rugzak op heb ik bijna geen last, en ik ga op pad! Ik ben al vroeg in granon. de eerste bar gaat open en na mijn vertrouwde ontbijtje loop ik dus verder. Vandaag komen we lkangs allemaal kleine plaatsjes. Iedere twee uur minimaal langs een. das best lekker. je kunt dan even wat drinken, wat bijkletsen met bekenden die daar ook even stoppen. Helemaal goed.

Het stuk van Villamayor de Rio -) Belorado is het zwaarst. De zon schijnt maximaal, er is geen wind en nergens schaduw. iets voor 13:00 zie ik de eerste Herberg. Hier zijn losse kamers te krijgen met ´Massage douche´ Dat gaat mijn rug zo fijn vinden :-)

Wandeldag 11

Najera -) Santa Domingo de la Calzada

17
06
2009

Vanochtend als ik op sta voelt m´n rug niet ok. Stijf. Mag ook wel denk ik na 10 wandeldagen. Meestal krijg je de tweede en derde week van allerlei kleine ongemakken. Dat klopt dus ook al ;-) De drain met een katoenen draadje die ik door m´n blaren heb gelegd werkt perfect (bedankt Jel) Iedereen kijkt er met bewondering naar ;-)

Na de wijnvelden voer de route van vandaag door de graan/koren velden. Grappig om te zien is dat niet alles even ´ver´ is. Zo staan er goudgele velden, maar ook nog hele groene velden. Er zitten trouwens vandaag een heel aantal klimmetjes in de route. Ook zie je op dit gedeelte hoe vreselijk veel Duitsers de Camino lopen. Hape Kerkeling heeft heel wat aangericht met z´n boek.

Net voor tweeën loop ik Santa Domingo de la Calzada binnen. Ik loop linea recta na de eerste herberg, en besluit dat deze dag erop zit. Het is 14:00.

Wandeldag 10

Logrono -) Najera

17
06
2009

Vanzelfsprekend ben ik voor 7 uur al weer op pad ;-) Het heeft wat om sóchtends vroeg door een stad te lopen die wakker word. Het is akkelig rustig op straat. De eerste terassjes worden opgebouwd, en schoongemaakt. Verkeer is er nog  niet veel. De eerste pelgrims lopen al voor me. Ook deze stad loop je mooi uit. Naast Logorno licht een stuwmeer, en daar loop je helemaal langs. Overal zijn watertappuntjes en bankjes neer gezet.

Onderweg haal ik een stempel bij Marcelino Lobatio. Deze oude baas geeft op een eigen stempelpunt een eigen stempel, en je hoort die gewoon in je paspoort te hebben. Naast een stempel heeft hij een enorme schaal koekjes en appels naast hem staan. Super welkom want ik heb nog niet ontbeten. Op naar Navarette!

In Navarette aangekomen, begint het ineens erg te waaien. Kortom teken om te gaan ontbijten! Dat doe ik daar bij de plaatselijke herberg. Langzaam druppellen de eerste pelgrims ook daar weer binnen. Ik ga snel verder, want er staat dik 30 km op mijn planning voor vandaag. In een duits convooi rammen we naar Najera. We lopen door de wijnvelden, en overal hoor je water stromen. Om de wijnranken van water te voorzien is er een heel systeem aangelegd, van betonnen (open) goten waar water door heen gepompt wordt. Beneden wordt dit opgevangen, en daarna weer naar een basin naar boven gepompt. Heel slim bedacht.

Het weer zit erg mee nu. De wind is gaan liggen, en het is bewolkt. Echt wandelweer. Ik neem op deze route de afslag Ventosa. het is een paar km om, maar hier kun je lekker lunchen volgens de verhalen. Dat klopt dus ;-) Om 16:00 kom ik aan in Najera!

Wandeldag 9

Viana -) Logrono ´Het ritme van de Camino´

17
06
2009

Vanochtend was ik al weer vroeg wakker. heel langzaam neemt het ritme van de Camino mijn eigen ritme over. Toch ben ik rustig begonnen vandaag. Omdat in deze herberg de stappelbedden tot 3 hoog reiken, is er op de begane grond niet gek veel ruimte. Toen links en rechts van mij een bed leeg was, was er plek voor mij. Het lukt me nog om voor 6:30 buiten te zijn. Viana loop je dus heel mooi uit. Via de oude stad, langs volkstuintjes, en een schitterend nieuw aangelegd park loop ik richting Logrono. Ik wil daar een soort van halve rustdag in lassen zowieso om de stad te bekijken. Na twee uurtjes komt Logorno al in zicht. Langzaam begint het regenen. Bij het eerste barretje stap ik voor m´n ontbijtje, met cafe con leche natuurlijk. Als het een beetje opgeklaard is ga ik op zoek naar een slaapplaats. De herbergen zitten nog dicht, en ik wil ook wel eens alleen slapen, en een uur onder de douche staan. Kortom op zoek naar een hotelletje.

Ook dat is snel gevonden. Ik check in, neem m´n douche (van een uur) en ga de stad in. Al snel loop ik de eerste bekenden weer tegen het lijf. Op de Camino loop je vaak alleen, maar echt alleen ben je nooit. Ik lunch met een Amerikaanse, eet natuurlijk weer tapas. Dit is wel vol te houden zo. Bij de herbergen moet je altijd om 21.30 binnen zijn, een hotel heeft die regels niet. Toch merk ik dat ik moe ben rond 21:00 Het ritme, van de Camino neemt langzaam over..

Wandeldag 8

Eindelijk blaren! Los Arcas -) Viana

14
06
2009

Vanochtend al vroeg op pad. Wekker stond om 6:00 en om 6:15 ben ik al weg. Deze slaap gelegenheid bood geen mogelijkheid tot ontbijt. De eerste barretjes gaan waarschijnlijk om 8:00 open, wat mooi uitkomt want het is ongeveer twee uur lopen naar Torres del Rio. Ik hoor de kerkklokken slaan als ik het dorpje in zicht krijg. Precies naast de route vindt ik een echt spaans barretje, en zo zit ik om 8:15 aan m´n ontbijt. Cafe con Leche, en een broodje ham kaas. Lekker na twee uur lopen.

Na het ontbijt is het nog dik drie uur lopen naar Viana. Mijn eindpunt voor vandaag. Deze wandeling valt licht tegen want ik voel de eerste echte blaren opkomen. Zolang je loopt heb je er niet eens echt veel last van, met name bij het starten en stoppen, klimmen en dalen voel je het even. Vanavond maar eens even prikken.

Ik slaap vanavond in de stadsherg, om een slaap zaal met nog 20 mensen. de stappelbedden zijn hier 3 hoog, ik slaap gelukkig onder op ;-)

Heel langzaam naderen we ook het gedeelte van Spanje dat bekend staat om z´n Tapas. Zalig.. ik ben echt alle barretjes afgeweest, en de meest verukkelijke combinaties geprobeerd. toen ik net een bar voorbij liep, riep de eigenaar me naar binnen, en kreeg ik er weer twee voorgezet. ´on the houz´ zei de man, echte liefhebbers haal je er zo uit. ;-)

Wandeldag 7

´buiten de paden´

14
06
2009

´Nim die linker seite Jan´ zei Pater Peter, ´das ist nür ein weinig schwerer aber schoner´ Starten vanaf Ayegui, is wel appart.. Je komt dan namelijk al heel snel langs Iraxe, hier bevindt zich naast een waterpunt ook een punt waar je wijn kunt tappen als pelgrim. Zo gebeurde het dus dat Jan om 7:05 al aan de rode wijn zat. (in de ochtend) Als we weglopen bij Iraxe, zie ik wat Peter Pater bedoeld. Er is nog een route...

Terwijl de hele meute rechtsaf buigt, ga ik naar links. Twee uur lang loop ik alleen door smalle paadjes, door de heuvels. hele wolken van vlinders schrikken op als ik voorbij kom. Hier is het echt heel erg rustig. Zelfs vogels vliegen niet direct weg als je voorbij komt, maar hoppen een tijdje voor je uit. Erg gaaf.

Na twee uurtjes kom ik dus weer op de hoofdroute. Deze loopt door de wijnvelden van de Navarra. De hemel is strak blauw en de zon doet haar werk. op de weinige schaduwplekjes zie je pelgrims liggen of zitten. Het is erg heet nu. 10 km later duikt er ineens een bos op. Hier is door de hoge bomen, veel schaduw en het dus lekker koel. Op een gegeven moment liggen hier wel 100 Pelgrims. Na de gebruikelijke groetenen een korte pauze ga ik weer verder. Even later loop ik Los Arcos binnen, ik koop wat fruit voor morgen en gedroogde abrikozen. Daarna op zoek naar een bed!

Wandeldag 6 alweer!

Puenta la Reina -) Ayegui

12
06
2009

Vandaag wederom lekker gelopen. de rugzak voel ik niet eens meer. Ik betrap me erop dat ik tussendoor controleer of ik iets vergeten ben, of dat ik water verlies (ik loop met een camelbag(k)) Maar nee dus. Ook gaat het bergop sneller. Jerome kan niet meer volgen als ik voor de lol eens gas geef ;-)

Wel veranderd de sfeer onder weg. Ik loop Estella Lizarra in, en er staat op de muur : Tourist your not in Spain. Baskenland heet het hier

ik loop nog steeds door de mooiste dorpjes, alleen is het veel warmer dan gisteren. 35 graden geeft de temperatuur meter aan. De herbergen gaan allemaal eerder open omdat het wel heel warm is. In Ayegui slaap ik in een alternatieve herberg, bij ´Pater Peter´. Een Duitse pater, die deze tent runt.

Wandeldag 5

Pamplona -) Puente la Reina

12
06
2009

Vanochtend al om 6:00 opgestaan want het zou heet worden. Om 6:30 loop ik van de herberg door Pamplona, uitgezwaaid door de vrijwiligsters. Deze etappe is zo mogelijk nog weer mooier.. We lopen over de Sierra de Perdon, langs een giganintische rij windmolens. Aan de ene kant van de berg waait het niet, en is het dus bloedheet. Het gezoem van de windmolens wordt steeds sterker.  Bijna aan te top is een waterpunt, waar lekker (chloor vrij) water te drinken is. In Ulterga lunch ik met de Duitse Claudia, en een Amerikaanse student. Rond drie uur lopen we Puenta la Reina binnen, waar de herberg al direct in het zicht ligt.

Tot nu toe valt het lopen me erg mee. De stokken helpen echt enorm. Met name bij het dalen. ik heb een klein lullig blaartje, waar ik verder geen last van heb. Ik ben Rennies wel gaan begrijpen. Ik proef de eerste 5 kilometer van iedere dag mijn ontbijt 2 keer ;-) Rennies helpen. Onderweg is zat te koop aan fruit, en dat eet ik een beetje tussendoor.

Wandeldag 4

hola pamplona

12
06
2009

Voor vandaag staat er 15 km op het programma. Voor Pamplona moet je namelijk even de tijd nemen. ik was hier twee jaar geleden al eens, en wow wat een mooie bijzondere stad.

Ik heb vandaag het grootste gedeelte alleen gelopen. Wat doet dit goed. ik loop via kleine dorpjes over hele smalle paadjes. Iedere bocht ruikt weer anders. ik loop door bergen vol met rode, blauwe witte en gele bloemen. Overal ruikt het anders. Na ee tijdje weet ik als een bocht omga wat de kleur van de bloemen is. (met de soorten ben in onbekend ;-))

Al vroeg ben ik in Pamplona, waar langzaam maar zeker steeds meer bekenden binnen druppellen. s ávonds eet ik in de stad met de maastrichtse stads archeloog Gilbert, en z´n Franse wandelmaatje. Pamplona rules...

Slapen doe ik in Paderhorn, een duitse herberg. Wat een lieve mensen hier. Inschrijven gebeurd met een glaasje jus ´d orange, en je kleren worden voor je gewassen.  ook kun je hier ontbijten voor een euro, en voor de Nederlanders is er natuurlijk een glaasje melk.

Wandeldag 3

Roncevalles - Larrasgaina

12
06
2009

Slapen met 150 man in een ruimte... Wow wat viel dat mee. Deze herberg wordt gerund door Nederlandse vrijwilligers. Het stel dat er deze keer zat had de boel goed onder controlle. Vier douches, en 150 man die min of meer tegelijk wil douchen.. Het gaat allemaal opvallend goed. Alles was zeer schoon, en toen om 22:00 het licht uitging was het ook ineens stil!

Omdat ik nogal ´licht´ slaap hoorde je soms s´nachts enorm gesnurk, terwijl er ook momenten van totale stilte waren. Om 6:00 werden we gewekt, door een zacht klinkend alarm, waarna 10 minuten later er muziek opging en daarna het licht aanging.

De wandeling van vandaag ging door bosrijk gebied . Het meeste was afdalen, met zo nu en dan een gemene klim. Omdat je niet kon ontbijten in het klooster, heb ik dat onderweg gedaan met Jerome. Een franse Jongen uit Lyon.  Een paar uur later drink ik koffie con lache met een Nederlander en een Fransman.  Het is grappig hoe snel je mensen leert kennen onderweg.

Omdat beide herbergen vol zaten in Larrasgaina slaap ik vannacht in een hotel, in de pelgrimkamer ;-) 26 km vandaag

Wandeldag 2

Op naar Roncevalles!

08
06
2009

Vanochtens was ik al vroeg waker, en optijd begonnen met ´te pakken´ Omdat er gisteren geen plaats was in de herberg, heb ik een tent toebedeeld gekregen. Dat sliep prima!

Ik moest nog 18 km naar Roncevalles, en ben lekker op tijd begonnen. Het dreigde continue te gaan regenen, maar het bleef mooi droog, op een verdwaald druppeltje na. Dit stuk staat als erg zwaar te boek, met name als het regent (glad) en als het waait. Nou het was dan wel droog maar het waaide echt heel erg hard! Al met al kwam ik voor 14:00 aan in Roncevalles, heb in geschreven in het ´klooster´ en slaap hier vananvond op een slaapzaal met 150 slaapplaatsen!

Of ik geslapen heb, laat ik de volgende keer weten

1e wandeldag!

rustig beginnen...

08
06
2009

geniet van de Pyrieneen was me verteld! Dat heb ik dus maar gedaan. Na het laatste ontbijtje bij Tim, en veel te veel koffie gaan wandelen. Rugzak op, stokken mee en op pad. Na 8 km vanuit St Pied de Port komt de eerste ´auberge´ in zicht. Ik had een tip gekregen, om indien mogelijk hier een nachtje te blijven.

Dat heb ik dus maar gedaan, en het was super leuk. Een geweldig uitzicht heb je hier, je kijkt 800 meter naar beneden zo het dal in. Je hebt hier enorme adelaars die op de luchtstroom hun rondjes draaien. Een groots gezicht. s´avonds hier mijn eerste pelgrims maal genoten. Wat een sfeer zeg. Allemaal lange banken, en grote tafels waarop het eten wordt voorgeschoteld. Een soort van aardappelsoep vooral, en daarna draadjes vlees, met witte bonen. En taart na. De sfeer is heel bijzonder, je zit hier met Fransen, Duitsers, Nederlandsers en een Braziliaan aan tafel. En iedereen praat met elkaar. Sommige mensen zijn al maanden op weg. En hebben er soms al wel 2000 km opzitten.

We zijn er!

Genieten...

06
06
2009

De vlucht had 15 minuten vertraging, al met al mooi redelijk op tijd in Pau. Daar stond Caroline al op me te wachten met de Taxi, om me naar St.Pied de Port te brengen.

Ik zit nu in een Bed en Breakfast, bij Tim. Een gepensioneerde Engelsman, met een Bed en Breakfast.

Ik blijf vandaag nog in St Pied de Port, omdat het slecht weer is nu. Morgenochtend om 7:00 ontbijt, en dan op pad! Zometeen m'n stempel halen, en de omgeving eens verkennen!

Remote

Geniale Iphone applicatie

09
05
2009

Via m'n kleine broertje uiteindelijk op m'n Iphone gezet. De ' Remote'  applicatie. Hiermee kun je Itunes, bedienen vanaf je Iphone of Ipod (wifi). De hoesjes krijg je keurig in beeld, en je bedient je Itunes net zo als je Ipod.. Kosten : 0,oo euro